Inhoud:
LeoVegas boete voor schenden van de zorgplicht
De LeoVegas boete voor schending van de zorgplicht werd op 1 oktober 2025 vastgesteld op €500.000 door de Kansspelautoriteit. Uit onderzoek bij tien spelersdossiers bleek dat het bedrijf het speelgedrag te laat analyseerde, risicosignalen niet vroegtijdig herkende en te licht ingreep. Het bezwaar dat LeoVegas daarna indiende, werd op 9 juni 2026 ongegrond verklaard.
LeoVegas boete zorgplicht: hoe het onderzoek begon
LeoVegas Gaming p.l.c. is gevestigd in Malta en houdt een vergunning van de Kansspelautoriteit, verleend op 7 september 2023 en geldig tot 7 september 2028. Het bedrijf biedt via een legaal casino kansspelen aan via de Nederlandse versie van de LeoVegas website en de bijbehorende app.
De Kansspelautoriteit houdt risicogestuurd toezicht op vergunninghouders en monitort via de controledatabank doorlopend het speelgedrag van spelers. Naar aanleiding daarvan selecteerden toezichthouders tien spelers die in de periode oktober 2023 tot en met maart 2024 de hoogste verliezen leden bij LeoVegas, op veel dagen speelden en regelmatig 's nachts actief waren.
Wat is de controledatabank?
De controledatabank is een centrale database die de Kansspelautoriteit gebruikt voor risicogestuurd toezicht. Vergunninghouders zijn verplicht speelgegevens aan te leveren, zoals stortingen, inzetten en speelduur. Op basis van die gegevens selecteert de toezichthouder dossiers voor nader onderzoek.
LeoVegas leverde de gevraagde dossiers aan. Op 18 december 2024 stelden toezichthouders een rapport op waaruit bleek dat het bedrijf bij alle tien de spelers de zorgplicht had geschonden. LeoVegas mocht schriftelijk en mondeling op het rapport reageren voordat een besluit werd genomen.
Wat misging: analyses te laat en resultaten inconsistent
In alle tien de dossiers zag de Kansspelautoriteit dezelfde fout terugkomen. LeoVegas analyseerde het speelgedrag te laat en trok daar verkeerde conclusies uit. Daardoor werden risicosignalen niet op tijd opgemerkt, terwijl de regels dat wel vereisen.
Bij meerdere spelers wisselden de risiconiveaus af tussen midden en midden-hoog, terwijl het speelgedrag in die periode niet verbeterde maar juist verslechterde. Zulke wisselende conclusies zonder voldoende onderbouwing wezen erop dat het systeem van LeoVegas er niet op gericht was risicovol gedrag vroegtijdig te signaleren. Bovendien werden hoge stortingen en hoge verliezen, die in onderlinge samenhang duidelijk op onmatige deelname wezen, door LeoVegas in eerste instantie niet als risicosignaal herkend.
Wat zijn risico-indicatoren?
Risico-indicatoren zijn signalen in het speelgedrag van een speler die kunnen wijzen op onmatige deelname of kansspelverslaving. Artikel 17 van de Regeling werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen
geeft een niet-uitputtende opsomming, waaronder hoge of toenemende speelfrequentie, afwijkende inzetpatronen en afwijkingen in speeltijdstippen.
De Kansspelautoriteit oordeelde dat LeoVegas het risico van het speelgedrag van de spelers structureel te laat en te laag inschatte. Daardoor was de analyse telkens niet gericht op vroegtijdige onderkenning van signalen, wat op zichzelf al een overtreding vormt van artikel 15 van het Besluit werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen.
Concreet voorbeeld: speler 1
Ter illustratie wordt de casus van speler 1 hier toegelicht. Binnen ruim een uur stortte de speler vijf keer €3.000 op de speelrekening. In datzelfde eerste uur leed de speler verliezen van €9.000 en verspeelde circa €13.000 aan winst. De Kansspelautoriteit oordeelde dat alleen al deze combinatie van hoge stortingen, hoge verliezen en een verandering in speelgedrag, binnen het eerste uur, voldoende aanleiding was om direct te concluderen dat het speelgedrag risicovol was.
LeoVegas had op dat moment al moeten ingrijpen, volgens de Kansspelautoriteit. In plaats daarvan liepen de totale stortingen op tot €25.000, de door de speler ingestelde limiet, die binnen twee uur volledig was ingezet en verspeeld. LeoVegas voerde daarna pas een analyse uit waarbij ook de financiële situatie van de speler werd betrokken. De eerste maatregel volgde nadat de speler zijn volledige limiet al had verloren: een pop-up. De Kansspelautoriteit vond dat geen serieuze interventie. Een pop-up is met één muisklik weg te klikken, biedt geen maatwerk en was niet afgestemd op het gedrag van deze specifieke speler. Een zwaardere ingreep (tijdelijke blokkade van het account) volgde pas later, maar ook die kwam te laat.
Interventiemaatregelen: pop-ups als structureel patroon
Het patroon bij speler 1 was geen uitzondering. In alle tien de dossiers bleef LeoVegas standaard pop-ups sturen met titels als 'Speel Bewust' en 'Speel Bewust Hulpmiddelen', ook als het speelgedrag verslechterde of de speler niet reageerde op eerdere pop-ups. De Kansspelautoriteit oordeelde bij de LeoVegas boete zorgplicht dat het bedrijf de maatregelen nooit aanpaste aan het gedrag van de speler, de ernst van de signalen of de reactie op eerdere stappen, terwijl de regels dat wel verplichten.
De Kansspelautoriteit stelde ook vast dat LeoVegas zeer hoge stortingslimieten toestond, in sommige gevallen tot €10.000 per dag en €30.000 per maand. In drie dossiers bereikte de speler zijn maandlimiet al binnen twee weken na registratie.
De Kansspelautoriteit stelde vast dat LeoVegas meerdere wettelijke verplichtingen had geschonden rondom het monitoren van speelgedrag en het nemen van maatregelen. Drie terugkerende patronen die in alle tien dossiers voorkwamen werden vastgesteld:
- analyses werden te laat verricht en bevatten inhoudelijke tekortkomingen;
- de vermogenspositie van de speler werd te laat of helemaal niet bij de analyse betrokken;
- dezelfde lichte interventiemaatregel werd herhaald, ook als de speler niet op eerder getroffen interventies reageerde.
De Kansspelautoriteit wees er ook op dat LeoVegas zelf de stortingslimieten van spelers zo hoog had laten oplopen dat ze geen doel meer hadden. Een limiet die een speler nooit bereikt, kan ook geen signaal afgeven dat er iets mis is.
Reactie van LeoVegas op de zorgplicht boete
In haar zienswijze stelde LeoVegas dat het bedrijf de zorgplicht altijd had nageleefd. Het wees op zijn verantwoord spelen-model, een zelflerend systeem dat continu het speelgedrag van spelers analyseerde op basis van inzetgedrag, stortingen, tijdstippen en speelpatronen. Was een speler eenmaal als hoog risico aangemerkt, dan volgde een handmatige ingreep. Bij een lagere risicocategorie gingen er automatisch informatieve berichten uit. Het systeem werd ook tijdens de onderzochte periode steeds verbeterd, en LeoVegas vond dat de Ksa ten onrechte eiste dat elke analyse handmatig zichtbaar moest zijn.
Wat is een zienswijze?
Een zienswijze is de formele reactie die een bedrijf of persoon kan geven voordat een bestuursorgaan een definitief besluit neemt. De Kansspelautoriteit is verplicht een partij eerst in de gelegenheid te stellen te reageren op het voornemen tot sanctionering. Het kan schriftelijk worden ingediend en mondeling worden toegelicht tijdens een hoorzitting.
LeoVegas vond ook dat begrippen als 'vroegtijdige onderkenning' en 'verhoogd risico' ten tijde van de overtredingen niet duidelijk genoeg in de wet stonden omschreven. Het bedrijf vroeg de Ksa daarom te volstaan met een minder zware maatregel, zoals een bindende aanwijzing, in plaats van een boete. Daarbij stelde LeoVegas dat de tien dossiers een te beperkt en eenzijdig beeld gaven van hoe het bedrijf in het algemeen met de zorgplicht omging.
De Kansspelautoriteit verwierp al deze argumenten. LeoVegas kreeg niet het verwijt dat het bedrijf helemaal geen analyses maakte, maar dat de analyses die er waren inhoudelijk tekortschoten. Dat het systeem continu draaide, hielp niet als het risicosignalen structureel te laat of te laag inschatte. Dat het verantwoord spelen-model nog in ontwikkeling was, veranderde daar niets aan. LeoVegas koos er zelf voor om spelers tot haar kansspelaanbod toe te laten, en draagt daarvoor de verantwoordelijkheid.
Het argument over onduidelijke normen hielp LeoVegas eveneens niet. De signalen in de dossiers, zoals meerdere hoge stortingen op één dag, geweigerde stortingen, hoge verliezen en het keer op keer bereiken van stortingslimieten, waren duidelijk genoeg om op te reageren. Dat die signalen niet letterlijk in een wetsartikel stonden opgesomd, deed daar niets aan af. Ten slotte wees de Ksa op de hoge limieten die LeoVegas toestond.
De boete: €500.000 als passende sanctie
Op 1 oktober 2025 legde de Kansspelautoriteit de LeoVegas zorgplicht boete vast op €500.000. De Ksa bestempelde de overtredingen als 'zeer ernstig'. In alle tien de dossiers was hetzelfde patroon zichtbaar: analyses te laat, signalen te laag ingeschat, en steeds te lichte maatregelen. Het ging duidelijk niet om losse incidenten. Bij het bepalen van de boete telde ook mee dat LeoVegas het speelgedrag van spelers actief bijhield en gedetailleerde inzage had in hun gedrag, maar weken en soms maandenlang niet of niet goed ingreep.
Bij het bepalen van de hoogte keek de Kansspelautoriteit ook naar de omvang van het bedrijf. De Nederlandse omzet van LeoVegas bedroeg in 2024 €29 miljoen. Tegen die achtergrond was een boete van €500.000 passend. Een lichtere maatregel, zoals een aanwijzing of een dwangsom, was volgens de Ksa niet genoeg.
Bezwaar en juridisch vervolg
LeoVegas maakte op 14 november 2025 bezwaar tegen het boetebesluit en het openbaarmakingsbesluit. Op 16 december 2025 volgden de inhoudelijke bezwaargronden. Ondertussen probeerde het bedrijf via de rechter de publicatie van het boetebesluit tegen te houden. De rechter wees dat verzoek af op 18 december 2025, waarna de Ksa het boetebesluit en het openbaarmakingsbesluit op 22 december 2025 publiceerde.
LeoVegas verscheen niet bij de hoorzitting die op 13 januari 2026 was gepland. Op 18 mei 2026 bracht de adviescommissie haar advies uit. De commissie was helder: het ging hier niet om grensgevallen, maar om duidelijke schendingen van de zorgplicht. Een professionele aanbieder van online kansspelen hoort te weten wanneer er moet worden ingegrepen. Dat het interne systeem van LeoVegas in de beginperiode niet goed werkte, was geen excuus.
Op 9 juni 2026 verklaarde de Kansspelautoriteit het bezwaar ongegrond en handhaafde zij de besluiten van 1 en 2 oktober 2025 volledig. De adviescommissie zag evenmin aanleiding voor een vergoeding van proceskosten. De beslissingen op bezwaar en de bijbehorende openbaarmaking werden op 10 juni 2026 verzonden en gepubliceerd.
Hieronder wordt een visuele tijdlijn gegeven van het hele LeoVegas boete zorgplicht proces:
Huidige situatie
De beslissing op bezwaar is genomen op 9 juni 2026 en tegen dat besluit kan LeoVegas beroep instellen bij de sector bestuursrecht van de rechtbank Den Haag. Of het bedrijf dat doet, is nog niet bevestigd. Gezien de eerdere pogingen van bezwaar is het echter wel aannemelijk dat het bedrijf beroep gaat instellen tegen deze boete.
